Writers International Edition

A LITTLE BEFORE TURNING SIXTY: Poem by Alkyoni Papadakis

A little before turning 60 I learnt to love my every cell.
To balance between my needs and my wants without swaying.
To have confidence in myself without requiring anyone’s confirmation.
To accept myself with all those things I did right, but also with my mistakes.
To make my own choices without any interference by others.
I learnt to dream without being afraid.
To hope without becoming a coward.
To give myself without spending me in the process.
I learnt that the greatest values ​​of our lives
are hidden in the smallest and everyday things.
The most beautiful moments I share with people who deserve them.
The most important ones are those moments that carry bits of our souls.
And the most beautiful ones are those that shaped our existence.
Just before turning 60 I learnt to estimate people through actions –
not through words.
I estimate them all in the end – not at the beginning of our acquaintance.
I accept them as they are without trying to change them.
I enjoy my solitude. I enjoy my sorrows.
I coexist harmoniously with my fears and my weaknesses.
I give myself unconditionally. I love without limitations.
I feel without barriers and boundaries. I trust without doubt.
I learnt that mistakes are human weaknesses and forgiveness is a great power.
I know that the greatest wealth on this earth is within us.
That people that have suffered the most are the ones with the most wonderful smile.
The most dignified are those who hide their tears in their brightest gaze.
And the happiest are those who have discovered themselves.
We have learnt the biggest lessons from the people who have passed
through our life.
The most beautiful piece of knowledge is the one given to us by experience.
Each of our wounds is also a badge of wisdom.
Our every pain is a prize of courage and endurance.
Every new day is a divine gift and a great blessing.
I learned to say NO to others where I have to say YES to me.
I have learnt to get away with dignity from where I am redundant.
I learnt not to accept any demoting regarding my morals or dignity.
I learnt to cherish my peace of mind and take care of my physical health.
I colour the canvas of my life with beautiful colours that warm my existence.
I recognize my limits. I tame my patience. I keep my cool.
I review daily my opinions and I respect the opinions of others.
I look behind people’s sad looks. I observe from behind closed shutters.
I listen behind blocked silences.
Just before turning 60 I learnt… what a beautiful short journey our life is
A journey with a wonderful view.
It is sufficient for us to open the windows of our soul and face the world every day.
Because happiness is a lifestyle!


Λίγο πριν απο τα 60 έμαθα να αγαπώ κάθε μου κύτταρο.
Να ισορροπώ ανάμεσα στα πρέπει και στα θέλω μου
χωρίς να ταλαντεύομαι.
Να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου
χωρίς την επιβεβαίωση κανενός.
Να με αποδέχομαι με τα σωστά και τα λάθη μου.
Να κάνω τις δικές μου επιλογές χωρίς ξένες παρεμβάσεις.
Έμαθα να ονειρεύομαι χωρίς να φοβάμαι.
Να ελπίζω χωρίς να δειλιάζω.
Να δίνομαι χωρίς να ξοδεύομαι.
Έμαθα πως οι μεγαλύτερες αξίες της ζωής μας
είναι κρυμμένες στα πιο μικρά και καθημερινά πράγματα.
Τις ομορφότερες στιγμές τις μοιράζομαι
με ανθρώπους που τις αξίζουν.
Οι πιο σημαντικές είναι εκείνες που έχουν κάτι από την ψυχή μας.
Και οι ωραιότερες εκείνες που χάραξαν την ύπαρξη μας.
Λίγο πριν τα 60 έμαθα να μετρώ τους ανθρώπους με πράξεις
και όχι με λόγια.
Να τους υπολογίζω όλους στο τέλος
και όχι στην αρχή της γνωριμίας μας.
Να τους αποδέχομαι όπως είναι και να μην προσπαθώ να τους αλλάξω.
Απολαμβάνω την μοναχικότητα μου. Διασκεδάζω τις λύπες μου.
Συνυπάρχω αρμονικά με τους φόβους και τις αδυναμίες μου.
Δίνομαι χωρίς όρους. Αγαπάω χωρίς περιορισμούς.
Νιώθω χωρίς φραγμούς και όρια. Εμπιστεύομαι χωρίς αμφιβολίες.
Έμαθα πως τα λάθη είναι ανθρώπινες αδυναμίες και η ‘’συγνώμη’’ μεγάλη δύναμη.
Πως ο μεγαλύτερος πλούτος σ ‘αυτή τη γη βρίσκεται μέσα μας.
Ότι οι πιο πληγωμένοι άνθρωποι είναι αυτοί με το πιο υπέροχο χαμόγελο.
Οι πιο αξιοπρεπείς είναι εκείνοι που κρύβουν
τα δάκρυα τους στο πιο λαμπερό τους βλέμμα.
Και οι πιο ευτυχισμένοι αυτοί που ανακάλυψαν τον εαυτό τους.
Τα μεγαλύτερα μαθήματα τα έχουμε διδαχθεί
απο τους ανθρώπους που έχουν περάσει από την ζωή μας.
Τις πιο όμορφες γνώσεις, μας τις έχουν δώσει οι εμπειρίες μας.
Κάθε πληγή μας είναι και ένα παράσημο σοφίας.
Κάθε μας πόνος κι ένα βραβείο ανδρείας και αντοχής.
Κάθε νέα μας μέρα ένα Θείο δώρο και μία μεγάλη ευλογία.
Έμαθα, να λέω ΟΧΙ στους άλλους εκεί που πρέπει να λέω ΝΑΙ σε μένα.
Να αποχωρώ αξιοπρεπώς από εκεί που περισσεύω.
Να μην επιδέχομαι μειώσεις στο ήθος και στην αξιοπρέπεια μου.
Να διατηρώ την ψυχική μου ηρεμία. Να φροντίζω την σωματική μου υγεία.
Χρωματίζω τον πίνακα της ζωής μου
μέ όμορφα χρώματα που ζεσταίνουν την ύπαρξη μου.
Αναγνωρίζω τα όρια μου. Δαμάζω την υπομονή μου.
Κρατάω την ψυχραιμία μου. Αναθεωρώ καθημερινά τις απόψεις μου
και σέβομαι τις απόψεις των άλλων.
Κοιτάω πίσω από τα θλιμμένα βλέμματα.
Παρατηρώ πίσω από τα κλειστά παντζούρια.
Ακούω πίσω από φραγμένες σιωπές.
Λίγο πριν τα 60 έμαθα… πως είναι ένα όμορφο
και σύντομο ταξίδι η ζωή μας με υπέροχη θέα.
Φτάνει να ανοίγεις τα παράθυρα της ψυχής σου
και να αντικρίζεις καθημερινά τον κόσμο.
Γιατί η ευτυχία είναι στάση ζωής!

Poem by
Alkyoni Papadakis/Αλκυόνη Παπαδάκη

5 1 vote
Article Rating
Notify of
1 Comment
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
1 year ago

Beautiful wise verses, real gems, by Greek renowned author Alkyoni Papadakis translated into English. Words of wisdom, indeed.

Would love your thoughts, please comment.x